Iceland in film

Of course with such kind of a trip I didn't miss the chance to get some film with me. I took with me two cameras, my Balda, and a newly found vintage Nikon. Why two of them? Just in case something happens to one of them, like last time, and I am left without camera.

New finds and ideas!

Recently it happened that an old Nikon film camera fell into my hands. And I had this crazy idea: Why not try to use the old Nikkor lens with my DSLR?

The results were very interesting.

Winning a Photo Contest and a new design

So this week has been eventful enough, I totally forgot to write about two very delightful news!

The film version of the Road trip

For the road trip I had taken with me also one of my film cameras, the Asahi Pentax. I was also equipped with 3 films, 1 a friend lend me few months before (expired) and 2 new ones.

Lomo adventures #2

Last week, I sent 3 three films for developing. Two of them were shot in the road trip (I am keeping as a surprise the camera I used) and one I shot last November in Riga. I thought I had it developed, but it seems that I forgot where it was. ^^

Letzte Woche habe ich 3 Filme entwickeln lassen. Zwei davon wurden im Road Trip aufgenommen (ich halte als Überraschung, was für eine Kamera ich benutzt habe) und einer habe ich letztes November in Riga aufgenommen. Ich habe geglaubt, dass ich er fertig hatte, aber in Wircklichkeit, nur vergessen, wo ich er verstecket habe. ^^

Film quarters

Το πιο πρόσφατο φιλμ που εμφάνισα, περιείχε φωτογραφίες από την Ουγγαρία. Και να πω την αλήθεια το είχα ξεχάσει τελείως, γενικότερα επίσης τι είχα τραβήξει με αυτή τη φωτογραφική. 

Εκεί όπου βράζει ο τόπος

... και σκάει ο τζίτζικας, δεν υπάρχουν περιθώρια για διάβασμα και δουλειά. Μόνο για σιέστα.

Siesta forever!

Και αναφέρομαι για πριν 2 μέρες, που ζωντανό πλάσμα δεν κυκλοφορούσε στην Πάτρα, εκτός βέβαια αν ήθελε να ψηθεί σαν αυγό στο πεζοδρόμιο. Βέβαια υπάρχουν προτιμήσεις και προτιμήσεις, που ξέρει κανείς...

Πίσω στο θέμα μας όμως, σήμερα θα σας δείξω πλεχτά και μη πλεκτά πραγματάκια.

Καταρχήν, τόσες φωτογραφικές αγόρασα την τελευταία φορά, γίνεται να μείνουν χωρίς θηκούλα; Φυσικά και όχι!

Αυτή η κάμερα φαίνεται φτηνιάρικη[αϊ-βασιλιάτικη, κινέζικη διάλεξτε και πάρτε], το ξέρω, αλλά έχει μια πολύ σημαντική ιδιότητα, δεν τραβάει 1 στιγμιότυπο ανά φωτογραφία, αλλά 4! Στις διακοπές την πήρα μαζί κιόλας και τράβηξα μερικές φωτογραφίες, και σύντομα που θα τελειώσει και το φιλμ, θα δούμε πόσο καλές (ή κακές) φωτογραφίες βγάζει! Για να δούμε τι θα δούμε...

Όσον αφορά την Diana F+, αυτή η κυρία που μας έχει παιδέψει, τελικά μας έκανε την χάρη μετά απο 3-4 φιλμ να αποδώσει. Οι καρποί των προσπαθειών βρίσκονται εδώ, μαζί με φωτογραφίες από την Balda. Όλες είναι ψιλό-άκυρες και 'ότι να ναι', γιατί ήμουν ανυπόμονη στο να δώ πως θα βγούν τα φιλμ, οπότε τράβαγα ότι έβλεπα μπορστά μου.

Πρέπει να ομολογήσω όμως, η συναναστροφή με επαγγελματική φωτογραφική που δουλεύει με φιλμ είναι καταλυτική. Σε κάνει να απεχθάνεσαι την ψηφιακή compact σου, και αν όχι, τότε να την βλέπεις με μισό μάτι (ή ένα τέταρτο).

Anyways όμως, η παραπάνω κυρία δεν πήρε θήκη μάλλινη, αλλά κουτί χάρτινο να την προστατεύει. Γιατί είναι πλαστική η κακομοίρα, και έτσι όπως πετάω τα πραγματά μέσα στην τσάντα χρειάζεται προστασία για να επιβιώσει. Ναι, και αυτή και οι φακοί. Έχουν και αυτοί το μερίδιό τους στην προστασία.

Και τώρα ο εξοπλισμός για photo hunting είναι πλήρης. είναι;

:: Jan Pehchan Ho by Mohammed Rafi ::

Diana F+

Πριν λίγο καιρό, έφτασε με το ταχυδρομείο ένα μικρό, πλαστικό δωράκι, μία Lomo camera, η Diana F+! Έφτασε περίπου 3 μέρες πριν από τότε που την περίμενα, οπότε μπορείτε να φανταστείτε ότι για εκείνη την μέρα, το διάβασμα της εξεταστικής πήγε περίπατο...

Έφαγα όλο το απόγευμα ξεπακετάροντας την φωτογραφική αλλά και τα αξεσουάρ της: ένα splitzer και fish eye lens, τα οποία τα αγόρασα ξεχωριστά, αλλά όλα μαζί από το lomography.com.

Αφότου διάβασα το manual της κάμερας, φόρτωσα το πρώτο φιλμ, και το χρησιμοποίησα σχεδόν αμέσως. Το έστειλα λοιπόν σε ένα φωτογραφείο για εμφάνιση, και ενώ περίμενα πώς και πώς τα αποτελέσματα, δεν πήρα τελικά καμιά φωτογραφία. Οι περισσότερες δεν εμφανίστηκαν καν, και οι μερικές που μπορούσες να βγάλεις κάτι, ήταν τόσο σκοτεινές και κουνημένες που δεν λέγονται φωτογραφίες... σε κανένα σύμπαν (πραγματικό ή παράλληλο!) 

Και ενώ δεν ήξερα τι έφταιγε πραγματικά, ξεκίνησα δοκιμές με το επόμενο φιλμ... για να εμφανίσω και αυτές, και ναι μεν να πάρω τις 12 από τις 16, αλλά να είναι τόσο σκοτεινές, κοκκινόμαυρες με πολύ έμφαση στο μαύρο. Aπογοητευμένη και αποκαρδιωμένη όσο δεν πάει, έψαξα στο internet (τελικά!) και βρήκα ότι η κάμερα μου έχει default ρυθμίσεις για φιλμ 400ASA, ενώ εγώ χρησιμοποιούσα φίλμ 100ASA. Οπότε κάθε φορά έπρεπε να διαλέγω άλλες ρυθμίσεις (από τις προφανείς), κάτι που φυσικά δεν ήξερα - αλλά ευτυχώς έμαθα. Χτές λοιπόν μετά την ανακάλυψή μου αυτή, χρησιμοποίησα και το 3ο φιλμ, ελπίζοντας πως αυτή την φορά δεν έκανα βλακείες. ^^

Δεν είναι εύκολο να φωτογραφίζεις με φιλμ, ειδικά αν όλες οι ρυθμίσεις είναι manual...

:: Playground Love by Air ::

Ο κόσμος της Σοφίας / Sofijin svet

Για το ταξίδι στο Βελιγράδι είχα πάρει διάφορα πράγματα μαζί μου. Επειδή το πήγαινε-έλα ήταν με το λεωφορείο από Αθήνα και αναμενόταν κουραστικό και βαρετό, φρόντισα να εξοπλιστώ με κατάλληλες προμήθειες - για κάθε ενδεχόμενο! Έτσι, εκτός από μουσική, βελόνες και sketchbook, είχα μαζί μου και ένα βιβλίο, τον Κόσμο της Σοφίας του Jostein Gaarder. To oποίο και τελείωσα κιόλας την μέρα αναχώρησής μου από το Βελιγράδι. Ομολογώ πως με επηρέασε κιόλας! Νομίζω δεν ήταν η καλύτερη ιδέα να το τελειώσω τότε.. 

Όπως και να 'χει όμως, πριν περάσω στις εντυπώσεις μου από το βιβλίο, ας πω για μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη. Η φίλη μου είχε την σέρβικη έκδοση του βιβλίου και η οποία είναι στο μισό μέγεθος! Ευθύς αμέσως, αρχίσαμε να αναλύουμε, τις διαφορές που έχουν οι γλώσσες μας και γιατί ότι γράφεται στα ελληνικά συνήθως καταλαμβάνει περισσότερες προτάσεις.(καμένεεες...) Σημειώνω ότι η φίλη μου γνωρίζει ελληνικά, όχι σαν την αφεντιά μου που ξέρει μόνο 3-4 λέξεις στα σέρβικα.(ή μάλλον γιουγκοσλάβικα)

Να και οι φωτογραφίες:

Όσον αφορά το βιβλίο αυτό καθεαυτό, πρώτα θα πω ότι έκανα πολύ καιρό να το τελειώσω. Μήνες για την ακρίβεια. Γιατί συνήθως διαβάζω πριν πέσω φγια ύπνο, και αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Άλλος ένας λόγος είναι βέβαια το μέγεθός του. Αριθμεί 610 σελίδες το άτιμο! Και δεν είναι μυθιστόρημα που το ξεπετάς έτσι εύκολα. Αντίθετα, είναι βιβλίο άξιο προσοχής.

Το βασικό στοιχείο που με τράβηξε σε αυτό το βιβλίο ήταν το θέμα του, η ιστορία της φιλοσοφίας. Αν και είχα διαβάσει στο παρελθόν σκόρπια εδώ και κει διάφορα βιβλία ή απόσπάσματα σχετικά με την φιλοσοφία, αυτή ήταν η πρώτη φορά που είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω μια συνεχή εικόνα για την ιστορία της. Και αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που το διάβασα μέχρι το τέλος, γιατί υπήρχαν μερικά αποθαρυντικά στοιχεία (για μένα προσωπικά) κατά την εξέλιξη της ιστορίας.

Η πλοκή του είναι αρκετά καλή, από την αρχή κιόλας ο συγγραφέας χρησιμοποιεί διάφορα στοιχεία μυστηρίου για να τραβήξει την προσοχή του αναγνώστη, τα οποία κλιμακώνονται με την πορεία της ιστορίας. Γενικά είμαι υπέρ του ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον έχει κοπέλα και όχι αγόρι, γιατί όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, οι γυναίκες παραείναι παραγκωνισμένες σε αυτό τον τομέα. Από την άλλη όμως, βρήκα κάπως κουραστική την πρωταγωνίστρια, κυρίως στην αρχή του βιβλίου, αλλά αυτό ήταν μάλλον επειδή έχω συνηθίσει σε άλλα είδη, όχι τόσο "εφηβικά".

Όσον αφορά την διήγηση και την εξιστόρηση της φιλοσοφίας, πιστεύω ότι είναι μια εξαιρετική προσπάθεια, δεν κουράζει, είναι αναλυτική και ξεκάθαρη.

Βέβαια νομίζω ότι τελειώνει κάπως απότομα. Σαφώς και για την περίοδο που γράφτηκε (αρχές 90's) δεν ήταν δυνατό να υπάρχει ολοκληρωμένη και αντικειμενική άποψη επί των νεότερων φιλοσοφικών ρευμάτων, θα μπορούσε να αναλύσει όμως κάπως περισσότερο αυτά που ανέφερε. Ίσως να έπαιρνε καμιά 100αριά σελίδες παραπάνω, αλλά τι πειράζει; Όχι, βέβαια ότι έχω ιδιαίτερο παράπονο, δίνει αρκετό υλικό για ατελείωτες ώρες αναζήτησης σε βιβλιοθήκες και internet.

Γενικά ήταν ένα βιβλίο που μου άρεσε, και που πιστεύω μου πρόσφερε πολλά. Κυρίως μια απαραίτητη και συγκροτημένη knowledge base για πολλές αναζητήσεις.

:: Jet Ninjin by GO!GO!7188 ::

Currently reading:
- Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή της Yoko Ogawa

- The problem of increasing human energy του Nikola Tesla

Belgrade ♡

Just two days ago, I returned from an amazing trip to Serbia. It was long, and a bit tiring in the beginning (almost 19 hours by bus to reach Belgrade) but it was totally worth it!

 I went for holidays and stayed at a very good friend of mine for 8 days. Yeah, it's more than enough to see a city, but my goal was to relax also, not just sightseeing. And hopefully I succeeded in doing so. ^^ I left Patras in an extremely bad mood and too tired to have any energy for anything.

I met a lot of friends, both from Serbia and foreigners (there was a BEST event going on in the first days), learned a bit of Serbian! and practiced my German a bit.. though gtalk. :p

As for my impressions of Belgrade, what can I say, I fell in love from the first day! And I didn't expect to like it so much, I mean, I have been to cities such as Paris, and I was not that amazed!

During the time I was there, I was trying to find the reason why I liked it so much, and I think I have an answer for it... Belgrade has for me the perfect combination, it's neither too cold or harsh as northern European cities, nor soft and 'halara' as southern cities. (Take for example Greek ones)

Of course I loved their parks! They have almost in every corner about one, and I didn't miss the chance to exploit them... reading books in benches in the middle of a green paradise. :p

Almost every day I was outdoors walking, walking, walking and walking so much, that I lost weight! (I still wonder how that happened, I ate at least an ice cream and a chocolate per day...) So, I had the chance to see many parts of the city! I stayed in the old part, but visited New Belgrade also (or Novi Belgrade, better!) and Zemun, a district in New Belgrade near the river. 

As for sightseeing, my favorites were the Ethnological museum, the Nikola Tesla Museum, the Kalemegdan Fortress and the Zoo (spent something like 3 hours in there :p).

In the Ethnological M.  I found this cape:

with which I simply fell in love..

The Nikola Tesla M. was one of my must-visits anyway, since Nikola Tesla may be my favorite scientist ever.. so as you can imagine I enjoyed there the tour too. ^^ I also bought a book, containing a philosophical essay written by Tesla something like 100 years ago. I have read one chapter, and I can say it's interesting enough! 

Ahhh the Fortress... I honestly don't know how many times I went there! almost everyday, and sometimes twice a day! (I am crazy, I know, but I really liked it..) It is also very big, so there are many places to sit around, enjoy the sun and relax...

And last but not least, the nightlife! I had heard that nightlife in Belgrade rocks, and hell it does! There are many clubs/bars/after-party places/after-after-party places/anything-that-can-exist-or-you-can-think-of  that you can choose based on your tastes, eg. in music, and which of course don't close at 1.am. They can keep going until the first morning hours. For me that's the 'right' way of going out at night. :p

But apart from Belgrade and it's greatness, I also planned to visit Novi Sad, another city, which I eventually didn't, and I hope I will have the chance next time I visit Serbia! ^^

Some interesting and random facts about Belgrade:

• Serbian people love Greece! Most of them visit Greece for summer holidays and a great deal of them also speak Greek!
• I could hear Greek music from any kind of cafeteria/bar/fast food restaurant
• There was actually a place with Greek pita gyros, which I tried, and have to admit, a lot better than any pita gyros I have tasted in Greece!
• Drivers in the streets actually pay attention to passengers
• They say 'ciao' even to passing strangers!

:: Liar Game by 中田ヤスタカ ::