Wednesday, 29 September 2010

Zitat des Tages

 
Always do right. 
This will gratify some people and astonish the rest.

Mark Twain


Πλήξη

Πλήξη
Sylvia Plath

Φύλλα τσαγιού αντιμάχονται όσους ερωτοτροπούν με την καταστροφή
σχεδιάζοντας ένα μέλλον, όπου τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί:
η παλάμη της τσιγγάνας θα εξακολουθεί με ανία
να προβλέπει την έλλειψη απειλών για μια ηρωική μάχη.
Ο κίνδυνος είναι παιδαριώδης τώρα: ο αφελής ιππότης
βρίσκει ξεχασμένα τέρατα και ανήκουστους δράκους,
ενώ απαθείς πριγκίπισσες κονταροχτυπιούνται με τον τρόμο
κατηγορώντας τον απόλυτο παραλογισμό του.

Το τέρας του Τζέιμς δεν θα ορμήσει έξω από τη φωλιά του,
καταδικάζοντας σε αποτυχία την ανιαρή εφόρμηση του ήρωα˙
κι όταν οι άγγελοι παιανίσουν ανέμελα τις σάλπιγγες του Θεού,
την ώρα που τα βυθισμένα στην πλήξη πλήθη θα ξυπνήσουν
για μια μοναδική φορά από το λήθαργο,
ελπίζοντας να αντικρίσουν τον όλεθρο,
οι ικεσίες και οι προσφορές
δεν θα εμποδίσουν τη λευκή πόρτα του θανάτου να ανοίξει
είτε για την κυρά είτε για την τίγρη.



Tuesday, 28 September 2010

Purple Attack!


Σήμερα είχε shopping therapy. Σοβαρό θέραπι.
Έχω καιρό να βγώ από το σπίτι πολλές ώρες, οπότε το σερί 8-1μμ ήρθε κάπως... παρόλα αυτά όργωσα κανονικά την πόλη. Πρώτα για ορισμένες δουλειές, μετά που έψαχνα για supplies (θα δείτε γιατί ;) ), και τέλος για να αποκτήσω τα τρία κουβάρια της φωτογραφίας. Είναι φανερό, πολύ μώβ πέφτει, προς τι όμως η αγορά τους;


Το μεγαλύτερο από τα τρία - ναι αυτό το πολύχρωμο - είναι το τελευταίο (ελπίζω!) κουβάρι που χρειάζομαι για μια τσάντα που είναι τελειωμένη εδώ και μιάμιση εβδομάδα. Δηλαδή τι τελειωμένη, της λείπουν η γλώσσα και τα λουριά της πλάτης. Τα οποία ευελπιστώ να πλέξω σήμερα-αύριο-μεθαύριο.

Τα άλλα δύο είναι -για τι άλλο;- για stock και τα πήρα επειδή μου αρέσει το χρώμα τους. :D

Να αναφέρω ότι είμαι ταπί;

Στο τέλος θυμήθηκα ότι έπρεπε να πάρω και μπαταρίες, γιατί αυτές του ποντικιού τα φτύσανε πάλι (σε ένα μήνα! πως τα καταφέρνει έτσι!), αλλά μου λείπανε δύο ευρώ...

Αλλά δεν είμαι σε θέση να παραπονιέμαι. Όχι, όχι. Ειδικά όταν περνάω από ένα από τα πιο αγαπημένα μου καταστήματα (το Χαρώ, το! φυσικά!) και βρίσκω 

αυτό:


μόνο με 4 ευρώ!

Είναι θεϊκό, βολικότατο και αναρωτιέμαι γιατί τόσο καιρό δεν έχω πάρει ένα, και χρησιμοποιώ βελονάκια. :P:P Α, ναι δεν το ξέρατε; ο πιο πρακτικός τρόπος να μεταφέρεις μαζί σου βελονάκια χωρίς να τα χάνεις ή να τα ξεχνάς δεξιά-αριστερά ή να ανησυχείς μήπως τα αρπάξει ο γάτος, είναι φυσικά τα μαλλιά. Και κρατάνε την μαλλούρα μακριά από το πρόσωπο και δεν χάνονται. Κουλ, ε;


Στο κατάστημα, είδα και ένα ρολόι τοίχου που το λιμπίστηκα και παίζει να το πάρω και αυτό. :P Άλλη φορά όμως.


Και τώρα θα σας παρουσιάσω την σημερινή μου δημιουργία. Που δεν έχει σχέση με πλέξιμο, αλλά τις σημερινές αγορές:



Δεν είναι πολύ γαμάτη; ανυπομονώ να την φορέσω! Έλα μου ντε όμως που κρύο δεν λέει να βάλει και δεν μπορώ να φορέσω τα νεοαποκτηθέντα μου ρούχα... :(

Btw, πρώτη φορά ανυπομονώ να έρθουν τα κρύα και οι βροχές..  what's wrong with me?

Όπως και να έχει, έχω και μια ανακάλυψη να μοιραστώ μαζί σας. Πριν μερικές μέρες,  ενώ έψαχνα για ελληνικά blog της προκοπής, σκόνταψα πάνω στις μικροαστές, μια online νουβέλα σε στυλ Sex and the City, αλλά προσαρμοσμένη στα μέτρα της Αθήνας. Παρότι με τις πρωταγωνίστριες δεν ανήκουμε στην ίδια ηλικιακή ομάδα, η γραφή της νουβέλας είναι τόσο διασκεδαστική και ρέει τόσο φυσικά που φτάνεις να διαβάζεις τα κεφάλαια μονορούφι χωρίς να το πάρεις χαμπάρι. Την προτείνω, δοκιμάστε την.

Α! και ξέχασα! έβγαλα κάρτα για την Δημοτική Βιβλιοθήκη! Επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια που λέω ότι θα το κάνω και το παρατάω... ^^





Zitat des Tages


Strength does not come from physical capacity. 
It comes from an indomitable will.

Mahatma Gandhi

Στην Αριάδνη


Στην Αριάδνη
(που εγκατέλειψε ο Θησέας)
Sylvia Plath
 
  


Ω, μανία αντάξια μόνο του ουρλιαχτού του ανέμου-
το μαστίγωμα των κυμάτων πάνω στην ακτή,
οργίζεσαι μάταια, μέσα στη θάλασσα ώς τη μέση,
προδομένη, εξαπατημένη, εγκαταλελειμμένη για πάντα εκεί.
Οι κραυγές σου χάνονται, τις κατάρες σου δεν τις ακούει αυτός
Που διατρέχει το φτερωτό του δρόμο πάνω από τα σύννεφα.
Τα γλυκόλογα στα χείλη σου είναι αλμυρά τώρα˙
ο πικράλμυρος άνεμος τραγουδάει δυνατά και φάλτσα.
Ούρλιαζε μάταια για εκδίκηση τώρα και τα χέρια σου χτύπα
Μάταια πάνω σε πέτρα απαθή, άτονη.
Τα κρύα κύματα σπάνε χίλια κομμάτια στα πόδια σου˙
ο ουρανός σκληρός - κι εσύ παρατημένη, μόνη.
Η τρομερή οργή καταλαγιάζει και μετά - ματαιότητα.
Γέρνεις εξαντλημένη στον βράχο. Η θάλασσα
αρχίζει να ηρεμεί και η καταιγίδα που κοπάζει
βροντάει αχνά, ενώ τα μαύρα σύννεφα τρέχουν μακριά.
Τώρα τα μικρά κύματα σπάζουν σαν πράσινο γυαλί, πνιγμένο στον αφρό.
Ο άστατος ήλιος στέλνει βέλη φωτός στη γη.
Γιατί στέκεσαι και ακούς μόνο τους
λυγμούς του ανέμου πάνω στην άμμο εκεί;


Wednesday, 22 September 2010

Zitat des Tages


Indifference and neglect often do much more damage than outright dislike.
J. K. Rowling, 
Harry Potter and the Order of the Phoenix, 2003



Experiment

Από ότι φαίνεται, αυτόν τον μήνα τελειώνω μεγάλα projects... βέβαια υπάρχουν μερικά ακόμη που θέλουν δουλειά, και πολλές ιδέες που περιμένουν να υλοποιηθούν..

Χτές τελείωσα ένα ακόμη σκουφί, που είναι κάπως ιδιαίτερο. Το ξεκίνησα πριν λίγο καιρό, με σκοπό να φτιάξω κάτι τέτοιο:


Όμως πρέπει να πως πως η δική μου εκδοχή δεν με ενθουσίαζε και ιδιαίτερα, οπότε, όταν είχα φτάσει περίπου στην μέση, το ξήλωσα και το έκανα πάλι από την αρχή. Τα χρώματα και η εναλλαγή τους παρέμειναν τα ίδια, αλλά άλλαξε η πλέξη.

Κατέληξα λοιπόν σε αυτό:


Είναι ένα σκουφί χωρίς τελείωμα στο τέλος. Ένας κύλινδρος. Γενικά αυτό βολεύει για "συμμάζεμα" των μαλλίων, και κυρίως όταν είναι ήδη πιασμένα ψηλά. Όπως στις παρακάτω φωτογραφίες:

Saturday, 18 September 2010

Passion

Passion makes a person stop eating, sleeping, working, feeling at peace. A lot of people are frightened because, when it appears, it demolishes all the old things it finds in its path.
No one wants their life thrown into chaos. That is why a lot of people keep that threat under control, and are somehow capable of sustaining a house or a structure that is already rotten. They are the engineers of the superseded.
Other people think exactly the opposite: they surrender themselves without a second thought, hoping to find in passion the solutions to all their problems. They make the other person responsible for their happiness and blame them for their possible unhappiness. They are either euphoric because something marvelous has happened or depressed because something unexpected has just ruined everything.
Keeping passion at bay or surrendering blindly to it – which of these two attitudes is the least destructive?
I don’t know.

Paulo Coelho, Eleven Minutes


Zitat des Tages


Few people are capable of expressing with equanimity opinions which differ from the prejudices of their social environment. Most people are even incapable of forming such opinions.

Albert Einstein


Black, white, grey

Δεν έχω την διάθεση για πολλά λόγια, οπότε αυτή την φορά θα είμαι σύντομη. 


Μόλις τελείωσα την 3η κατά σειρά γραβάτα, στην οποία δοκίμασα ένα νέο είδος από ρίγες. Τις διαγώνιες. Πρέπει να ομολογήσω ότι τα λάθη ήταν αρκετά αυτή την φόρα, και το ξήλωμα και το ξαναπλέξιμο ήταν συχνό. Το αποτέλεσμα είναι όμως ικανοποιητικό.


Επίσης για τις ενώσεις αυτή την φορά χρησιμοποίησα το βελονάκι, το οποίο άφησε ένα πολύ καλό τελείωμα στην καλή πλευρά της γραβάτας.





Wednesday, 15 September 2010

Spruch des Tages


Heute ist die beste Zeit.


Medallion

Είναι περίοδος εξεταστικής, και όπως κάθε φορά η βαρεμάρα χτυπάει κόκκινο. Αυτό δεν μας εμποδίζει όμως από μια βόλτα στα μαγαζιά έτσι;

Για την ανανέωση του πνεύματος και του διαθέσιμου stock :p μια εξόρμηση είναι ότι πρέπει!

Αυτά είναι μερικά από τα νέα αποκτήματα:



Πρέπει να πω πως είμαι αρκετά ενθουσιασμένη με τα νέα νήματα. Βαμβακερά -λίγο ακριβούτσικα xD- απίστευτα απαλά και ναι, αστραφτερά. Λάμπουν στην κυριολεξία. Και δεν σας δουλεύω.

Έχω φτιάξει ένα-δύο πραγματάκια με αυτά, θα δείτε φυσικά πολύ περισσότερα σε λίγο καιρό... (όταν βρώ επιτέλους την όρεξη να φτιάξω ότι έχω στο μυαλό μου..)

Σκουλαρίκια:
Και ένα μενταγιόν:


Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω... είναι φυσιολογικότατο να μην θέλω να διαβάσω, οκ, αλλά γιατί να μην θέλω να κάνω τίποτα απολύτως; αυτό πως γίνεται;

Και επίσης, τι είναι αυτή η καταραμένη υπνηλία; όλη την ημέρα θέλω να κοιμάμαι.. λές και σκάβω σε καμιά οικοδομή... (φαντάσου να έσκαβα τι θα γινόταν...)

Anyway, φάση είναι και θα περάσει...




Change

Change
by sandyjean
 
Never say never
life is changing

Better or worst
it happens

No where to turn
when change happens

Life is changing
every minute

Happy or sad
no matter

Need not except change
consider it

Happens when eyes turn away
for a moment

Except the change
turning back to see

What is changing
in your life

While turning back
to see what occured

When your head
turned in that moment