New books and an extra tool

It's been some months, I have been meaning to write about two wonderful books, Knitter's Almanac and The Opinionated Knitter by Elizabeth Zimmermann which I bought last Autumn, but now I have a great opportunity to write altogether about books with the very recent addition of Íslensk Sjónabók!

There's Someone In My Head, But It's Not Me

Your brain is built of cells called neurons and glia — hundreds of billions of them. Each one of these cells is as complicated as a city. And each one contains the entire human genome and traffics billions of molecules in intricate economies. Each cell sends electrical pulses to other cells, up to hundreds of times per second. If you represented each of these trillions and trillions of pulses in your brain by a single photon of light, the combined output would be blinding.

The cells are connected to one another in a network of such staggering complexity that it bankrupts human language and necessitates new strains of mathematics. A typical neuron makes about ten thousand connections to neighboring neurons. Given the billions of neurons, this means there are as many connections in a single cubic centimeter of brain tissue as there are stars in the Milky Way galaxy.

The three-pound organ in your skull — with its pink consistency of Jell-o — is an alien kind of computational material. It is composed of miniaturized, self-configuring parts, and it vastly outstrips anything we've dreamt of building. So if you ever feel lazy or dull, take heart: you're the busiest, brightest thing on the planet. 
[...]

New Arrivals

These couple of weeks I have been acting online on a whim (not a good thing!). The result, was some new purchases and new tools.

Knitting ebooks

Και η έμπνευση συνεχίζεται, αυτή τη φορά με βιβλία!

Έτυχε να βρώ μερικά σε μορφή ebook και θα σας παραθέσω μερικά όπου φαίνονται πολύ καλά, αλλά δυστυχώς είναι μόνο σε preview mode. :\

Mastering Color Knitting; Simple Instructions for Stranded, Intarsia, and Double Knitting

Ο κόσμος της Σοφίας / Sofijin svet

Για το ταξίδι στο Βελιγράδι είχα πάρει διάφορα πράγματα μαζί μου. Επειδή το πήγαινε-έλα ήταν με το λεωφορείο από Αθήνα και αναμενόταν κουραστικό και βαρετό, φρόντισα να εξοπλιστώ με κατάλληλες προμήθειες - για κάθε ενδεχόμενο! Έτσι, εκτός από μουσική, βελόνες και sketchbook, είχα μαζί μου και ένα βιβλίο, τον Κόσμο της Σοφίας του Jostein Gaarder. To oποίο και τελείωσα κιόλας την μέρα αναχώρησής μου από το Βελιγράδι. Ομολογώ πως με επηρέασε κιόλας! Νομίζω δεν ήταν η καλύτερη ιδέα να το τελειώσω τότε.. 

Όπως και να 'χει όμως, πριν περάσω στις εντυπώσεις μου από το βιβλίο, ας πω για μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη. Η φίλη μου είχε την σέρβικη έκδοση του βιβλίου και η οποία είναι στο μισό μέγεθος! Ευθύς αμέσως, αρχίσαμε να αναλύουμε, τις διαφορές που έχουν οι γλώσσες μας και γιατί ότι γράφεται στα ελληνικά συνήθως καταλαμβάνει περισσότερες προτάσεις.(καμένεεες...) Σημειώνω ότι η φίλη μου γνωρίζει ελληνικά, όχι σαν την αφεντιά μου που ξέρει μόνο 3-4 λέξεις στα σέρβικα.(ή μάλλον γιουγκοσλάβικα)

Να και οι φωτογραφίες:

Όσον αφορά το βιβλίο αυτό καθεαυτό, πρώτα θα πω ότι έκανα πολύ καιρό να το τελειώσω. Μήνες για την ακρίβεια. Γιατί συνήθως διαβάζω πριν πέσω φγια ύπνο, και αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Άλλος ένας λόγος είναι βέβαια το μέγεθός του. Αριθμεί 610 σελίδες το άτιμο! Και δεν είναι μυθιστόρημα που το ξεπετάς έτσι εύκολα. Αντίθετα, είναι βιβλίο άξιο προσοχής.

Το βασικό στοιχείο που με τράβηξε σε αυτό το βιβλίο ήταν το θέμα του, η ιστορία της φιλοσοφίας. Αν και είχα διαβάσει στο παρελθόν σκόρπια εδώ και κει διάφορα βιβλία ή απόσπάσματα σχετικά με την φιλοσοφία, αυτή ήταν η πρώτη φορά που είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω μια συνεχή εικόνα για την ιστορία της. Και αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που το διάβασα μέχρι το τέλος, γιατί υπήρχαν μερικά αποθαρυντικά στοιχεία (για μένα προσωπικά) κατά την εξέλιξη της ιστορίας.

Η πλοκή του είναι αρκετά καλή, από την αρχή κιόλας ο συγγραφέας χρησιμοποιεί διάφορα στοιχεία μυστηρίου για να τραβήξει την προσοχή του αναγνώστη, τα οποία κλιμακώνονται με την πορεία της ιστορίας. Γενικά είμαι υπέρ του ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον έχει κοπέλα και όχι αγόρι, γιατί όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, οι γυναίκες παραείναι παραγκωνισμένες σε αυτό τον τομέα. Από την άλλη όμως, βρήκα κάπως κουραστική την πρωταγωνίστρια, κυρίως στην αρχή του βιβλίου, αλλά αυτό ήταν μάλλον επειδή έχω συνηθίσει σε άλλα είδη, όχι τόσο "εφηβικά".

Όσον αφορά την διήγηση και την εξιστόρηση της φιλοσοφίας, πιστεύω ότι είναι μια εξαιρετική προσπάθεια, δεν κουράζει, είναι αναλυτική και ξεκάθαρη.

Βέβαια νομίζω ότι τελειώνει κάπως απότομα. Σαφώς και για την περίοδο που γράφτηκε (αρχές 90's) δεν ήταν δυνατό να υπάρχει ολοκληρωμένη και αντικειμενική άποψη επί των νεότερων φιλοσοφικών ρευμάτων, θα μπορούσε να αναλύσει όμως κάπως περισσότερο αυτά που ανέφερε. Ίσως να έπαιρνε καμιά 100αριά σελίδες παραπάνω, αλλά τι πειράζει; Όχι, βέβαια ότι έχω ιδιαίτερο παράπονο, δίνει αρκετό υλικό για ατελείωτες ώρες αναζήτησης σε βιβλιοθήκες και internet.

Γενικά ήταν ένα βιβλίο που μου άρεσε, και που πιστεύω μου πρόσφερε πολλά. Κυρίως μια απαραίτητη και συγκροτημένη knowledge base για πολλές αναζητήσεις.

:: Jet Ninjin by GO!GO!7188 ::

Currently reading:
- Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή της Yoko Ogawa

- The problem of increasing human energy του Nikola Tesla

Books, Obsession, Disapointment, Schnewi

Έχω πολλά να σας πω, αλλά επειδή είμαι λίγο ζαλισμένη (δούλευα από τις 3μιση μέχρι τις 11μιση με ένα μόνο διάλλειμα στα ενδιάμεσα) δεν θα σας τα πω με χρονική σειρά. Θα ξεκινήσω ανάλογα με το τι θυμάμαι κάθε στιγμή.

Σήμερα ήρθε και το 4ο βιβλίο που είχα παραγγείλει! Το Geometry of Pasta. ^^ Πρόλαβα μόνο να το ξεφυλίσσω, αλλά Σαββατοκύριακο έρχεται, τι στο καλό, κάτι θα προσπαθήσω, no?

Γενικά τα βιβλία ήρθαν σε διάφορες στιγμές, ακόμα και αυτά που έφτασαν μαζί στο ταχυδρομείο. :P Αλλά δεν πειράζει.. μάλιστα από το Creative Inc. και το Handmade Marketplace, έχω ήδη διαβάσει κάποια πράγματα.. από το δεύτερο ειδικά, έψαξα κατευθείαν τα πράγματα που me προβληματίζουν και δεν ξέρω πως λειτουργούν, γιατί να, το section πχ για το πως να γράφεις ένα blog δεν νομίζω να μου πολυχρειάζεται. :P

Ας περάσω όμως στο επόμενο θέμα. Χτές, βρήκα αυτό στο Craftzine και ξετρελάθηκα. Τόσο που αποφάσισα να πειραματιστώ και στο κέντημα. (συγκεκριμένα θέλω να φτιάξω κάτι παρόμοιο ή και το ίδιο άμα λάχει). Για αυτό και σήμερα πήγα και αγόρασα τον κατάλληλο εξοπλισμό: (μην με ρωτήσετε πως ονομάζεται το στρογγυλό ξύλινο μαραφέτι, δεν ξέρω :P)

στρογγυλό μαραφέτι, νήματα, βελόνα

Υπάρχει και μια βελόνα καρφιτσωμένη στα νήματα, δεν ξέρω εάν μπορείτε να την διακρίνετε.. anyway όμως, τώρα το μόνο που μου μένει είναι να βρώ ύφασμα και να ξεκινήσω την εξάσκηση - στις βασικές βελονιές. 

Επίσης υπάρχει και κάτι άλλο που συνέβη χτές και με ξενέρωσε αρκετά. Κυρίως επειδή αφιέρωσα αρκετό χρόνο και ενέργεια. Που λέτε, είπα να δοκιμάσω να συνεισφέρω και εγώ σαν ευσυνείδητη κοπέλα που είμαι, στην Βικιπαίδεια. Και συγκεκριμένα να διορθώσω και να εμπλουτίσω μια σελίδα που υπήρχε ήδη. Αρχίζω λοιπόν τις αλλαγές, κάνω φτιάχνω και τα λοιπά, ώσπου κάποια στιγμή παρεμβαίνει ένας admin και προθέτει ένα tag στην σελίδα που αναφέρει ότι δεν υπάρχουν αρκετές εξωτερικές πηγές στο κείμενο που να το καθιστούν ως εγκυκλοπαιδικό. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή αγχώθηκα λίγο όταν είδα το μήνυμα, γιατί δεν είμαι εξοικειωμένη με τα συστήματα της Βικιπαίδειας για να ξέρω τι σημαίνει αυτό. Που να ήξερα τι με περίμενε! Συνέχισα τις αλλαγές και πριν καν περάσει μία ώρα, το tag αλλάζει περιεχόμενο. Αυτή τη φορά έλεγε πως η σελίδα είναι υποψήφια προς διαγραφή. Και όλα αυτά σύμφωνα με την κρίση ενός ατόμου. Ακόμα όμως και με την προσθήκη των απαιτούμενων εξωτερικών τρίτων πηγών που αποδεικνύουν την ύπαρξη του περιεχομένου, το tag παραμένει.

Και εγώ έχω να ρωτήσω τα εξής:

Πως γίνεται να μην είναι "εγκυκλοπαιδικό" (σύμφωνα μόνο με τους κανόνες της Βικιπαίδειας) ένα άρθρο στην ελληνική έκδοση, όταν είναι "εγκυκλοπαιδικό" και αποδεκτό σε άλλες ξενόφωνες εκδόσεις; 

Πως γίνεται να απορρίπτονται τόσο εύκολα τόσες ώρες δουλειάς; (γιατί πιστέψτε με, εάν θέλετε να γράψετε κάτι και σωστά παίρνει ώρες)

Πως περιμένουν να ασχοληθεί κόσμος με την Βικιπαίδεια, όταν οι admins συμπεριφέρονται κατά αυτόν τον τρόπο;

Εγώ προσωπικά απηύδησα, και θα το σκεφτώ πολύ καλά την επόμενη που θα θελήσω να γράψω κάτι στην Βικιπαίδεια..

Θα σας αφήσω όμως με κάτι πολύ πιο ευχάριστο: δύο φωτογραφίες που για μένα είναι πολύ αστείες. Και θα σας εξηγήσω γιατί.

 

Επειδή καθάριζα το γραφείο, είχα μεταφέρει όλα τα πράγματα στο κρεβάτι. Ο γατούλης όμως, ο μικρός Schnewi, ήθελε να κοιμηθεί στο κρεβάτι. Ανέβηκε λοιπόν και έκατσε στο σημείο που βλέπετε στις φωτογραφίες. Και τι έκανε. Κοιτούσε τα πράγματα στο κρεβάτι-με πολύ αφυψηλού ύφος- και περίμενε πότε θα τα μαζέψω για να ξαπλώσει! Πραγματικά πολύ αστείος. :P (προφανώς εσάς δεν σας φαίνεται και πολύ αστείο, αλλά το γράφω μπάς και..)

Ενιγουει, αυτά από μένα, καλό Σαββατοκύριακο να έχετε!

:: Only Happy When It Rains by Garbage ::

Food for thought

Το ποιό; Α, αυτό λές; μα, γιατί, δεν έχει καμία σχέση..

σοβαρέψου είμαστε στον αέρα!

Ε;;  Α! με συγχωρείτε, αφαιρέθηκα! Συμβαίνει συχνά τελευταία (πολύ συχνά). Έχω συνειδητοποιήσει ότι δεν έχω γράψει κάτι τις τελευταίες δύο μέρες (δύο δεν είναι;) και ότι σας έχω πρήξει με updates από φωτογραφίες, αλλά φαίνεται πως είναι πιο γρήγορο να τραβάς και να ανεβάζεις φωτογραφίες, από το να κάνεις όλα όσα έχεις στο μυαλό σου...

Ή να τελειώνεις δουλειές! Γιατί έχω πράγματα να σας παρουσιάσω, τα οποία όμως πρέπει να τα τελειώσω, να φτάσει δηλαδή το status από 90% στο 100%. Και πολλές ιδέες! Για πράγματα που -μπορεί-να- συμπεριλάβω στο μπλογκ και διάφορα άλλα..

Ας σταματήσω όμως την πολυλογία και να μπώ στο ψητό! Χτές τελείωσα (καλιό αργά παρά ποτέ) ένα φανταστικό βιβλίο, βιολογίας παρακαλώ, το Εγωιστικό Γονίδιο του Richard Dawkins. Ο άνθρωπος -και το βιβλίο του- είναι απλά γαμάτος, μακάρι να υπήρχαν πολλοί περισσότεροι σαν και αυτόν στον κόσμο.

Το βιβλίο το δανείστηκα από την Κεντρική Βιβλιοθήκη, μόνο και μόνο για να ανακαλύψω -σήμερα που το επέστρεψα- ότι υπάρχει και σε ηλεκτρονική μορφή, εντελώς free.

Δεν θα αναφερθώ εκτενώς στο περιεχόμενο του βιβλίου (άντε ψάξτε και εσείς λίγο!), θα σας παραθέσω όμως, κάποιες από τις τελευταίες παραγράφους του βιβλίου, που εκτός από τροφή για σκέψη, αποτελούν επίσης και καθρέφτη μερικών απόψεων που έχω σχηματίσει εδώ και αρκετά χρόνια.

Μια άλλη μοναδική ιδιότητα του ανθρώπου μπορεί να είναι ο αυθεντικός, ανιδιοτελής, αληθινός αλτρουισμός. Το ελπίζω, αλλά δεν πρόκειται να το υποστηρίξω με κανέναν τρόπο ούτε να κάνω υποθέσεις για την πιθανή μιμιδική εξέλιξή του. Θέλω να τονίσω όμως ότι ακόμη κι αν δεχτούμε το χειρότερο, ότι δηλαδή ο άνθρωπος ως μονάδα είναι κατά βάση εγωιστής, η συνειδητή προβλεπτικότητά μας, η ικανότητα να συλλαμβάνουμε το μέλλον με τη φαντασία, θα μπορούσε να μας σώσει από τις φοβερές εγωιστικές υπερβολές των τυφλών αντιγραφέων. Σε τελευταία ανάλυση, διαθέτουμε τον πνευματικό εξοπλισμό ώστε να φροντίζουμε για τα μακροπρόθεσμα εγωιστικά συμφέροντά μας και όχι μόνο για τα βραχυπρόθεσμα. Μπορούμε να αντιληφθούμε τα μακροπρόθεσμα κέρδη που θα αποφέρει η συμμετοχή μας σε μια «συνεννοημένη ομάδα περιστεριών» και να καθήσουμε να συζητήσουμε από κοινού τους τρόπους λειτουργίας της. Εχουμε τη δύναμη να μην υποκύπτουμε στα εγωιστικά γονίδια που κληρονομήσαμε και αν χρειαστεί, στα εγωιστικά μιμίδια που μας προίκισε η αγωγή. Μπορούμε ακόμη να συζητήσουμε για να βρούμε τους τρόπους για τη σκόπιμη καλλιέργεια και ανάπτυξη καθαρού, ανιδιοτελούς αλτρουισμού – ενός πράγματος που δεν υπάρχει στη φύση, μιας ιδιότητας που ουδέποτε φανερώθηκε σε όλη την ιστορία του κόσμου. Εχουμε δομηθεί ως γονιδιακές μηχανές και έχουμε εκπαιδευτεί ως μιμιδικές μηχανές, έχουμε όμως τη δύναμη να στραφούμε εναντίον των δημιουργών μας. Εμείς, μόνοι πάνω στη Γη, μπορούμε να επαναστατήσουμε κατά της τυραννίας των εγωιστικών αντιγραφέων. –

Εnjoy!

P.S: χρόνο δεν έχω, πολλά γράφω όμως.. τρομάρα μου!

:: Stand up by The Prodigy ::

Christmas!

Δεν θα σας παραπλανήσω. Έχουν πάψει εδώ και αρκετό καιρό να μου κάνουν αίσθηση τα Χριστούγεννα. Έρχονται, περνάνε χαμπάρι δεν παίρνω..

Έτσι και φέτος. Ας μην αναλωθούμε όμως σε αυτό το μη ενδιαφέρον θέμα και ας σας πω τα σημερινά μου νέα!

Αποφάσισα -επιτέλους!- να παραγγείλω τα βιβλία που λαχταράω τόσο καιρό! Δεν κόστισαν πολύ, αν αναλογιστεί κανείς όσο θα μου κόστιζαν σε κανονικές συνθήκες ή αν τα αγόραζα από την Ελλάδα. Ναι, καλύτερα να μην την σκέφτομαι αυτήν την εκδοχή. Ας τα παρουσιάσω καλύτερα:

Το πρώτο είναι το Cooking for Geeks, και το πήρα κυρίως για να μάθω να μαγειρεύω, αλλά και γιατί κρύβεται ένας geek μέσα μου. Ναι, σοβαρά σας μιλάω.

Το δεύτερο είναι το The Geometry of Pasta, γιατί είμαι αμετανόητη μακαρονού.

Το τρίτο - και ξεφεύγουμε από την μαγειρική - είναι το Creative Inc. Για ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον.

Τέταρτο και τελευταίο το The Handmade Marketplace. Γιατί μαρέσει να ενημερώνομαι και να μαθαίνω βρε αδερφέ!

Αυτααά τα πολλά και διάφορα. Ξεκίνησα και χρησιμοποιώ το τουίτερ κιόλας(meaning πρίζω τον κόσμο με τιτιβίσματα), -πφ πως μου ήρθε έτσι μετά από έναν χρόνο;

Και σας αφήνω με:

 :: Original Prankster by The Offspring  ::

Εικόνες, χρώματα

Χτές ξέχασα να αναφέρω ότι επισκεύτηκα και το Musée d'Orsay, που πολλοί μάλλον θα το έχετε ακουστά μιας και είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία στον κόσμο, αφού διαθέτει την μεγαλύτερη συλλογή έργων ιμπρεσιονισμού και μετά-ιμπρεσιονισμού στον κόσμο.

Βρίσκεται σε ένα καταπληκτικό κτίριο, πρώην σταθμό τρένου, ο οποίος παρεπιπτόντως ήταν ο πρώτος ηλεκτρικός του Παρισιού, και που είχε προκαλέσει μεγάλη αίσθηση στην εποχή του.

Αnyway, από όσα είδα, αγόρασα καρτ ποστάλ 3 πινάκων - ήθελα αφίσες αλλά δεν είχαν..  :( 

θα προσπαθήσω να τα βρώ στο internet, διαφορετικά...

και την κλασσική αφίσα με την μαύρη γάτα. ^^

Γενικά πάντως, όταν ταξιδεύω δεν είμαι ο τύπος που θα αγοράσει σουβενίρ, μαλακιούλες και ιστορίες.. συνήθως προτιμώ να πάρω κάτι πιο "ψαγμένο", κάτι που να με εκφράζει ή να μου είναι χρήσιμο και ότι τις εμπορευματοποιημένες χαζομαρούλες που βρίσκεις κανείς σε όλα τα τουριστομάγαζα.

Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά και να περάσουμε στα σημερινά νέα. Περπάτησα στο κέντρο της Πάτρας μετά από αρκετό καιρό και είπα να κάνω και μια βόλτα από το βιβλιοπωλείο.. όπου και αγόρασα το νέο ημερολόγιο για το 2011 (Δεκέμβρης μπήκε, να οργανωνώμαστε!) 

 και κάτι εντελώς αναπάντεχο. Ένα sketchbook! Θα μου πείτε τι να το κάνω τώρα αυτό, άχρηστο, ε; Κι όμως... Δεν θυμάμαι σας έχω γκρινιάξει ακόμη το πόσο έχω μετανιώσει που σταμάτησα να σχεδιάζω; αν όχι, καιρός είναι. Τα παλιά χρόνια του λυκείου σχεδίαζα πολύ και καλά (τουλάχιστον έτσι νομίζω), όμως μία με τα φροντιστήρια, μία με τις πανελλήνιες στο τέλος παραμερίστηκε.. :( Οπότε καιρός είναι να ξαναξεκινήσω! Πολύ το έχω καθυστερήσει! Το βιβλίο αυτό λοιπόν είναι μια αρχή.. να ξεκινήσω με απλά, βασικά πραγματάκια μέχρι να ξετρίψω. ^^

Wish me luck! γιατί μάλλον θα την χρειαστώ με τόσα πράγματα που θέλω να κάνω... ^^

:: Great DJ by The Ting Tings ::

Random..

Εδώ και αρκετό καιρό διαβάζω το βιβλίο Algorithmics: the spirit of computing του David Harrel, ένα βιβλίο που δίνει μια γενική άποψη για την επιστήμη των υπολογιστών και ποιο συγκεκριμένα για την χρήση των αλγορίθμων σε αυτή. Χτές λοιπόν, και ενώ βρισκόμουν στο κεφάλαιο για την Τεχνητή Νοημοσύνη, διάβασα ένα κομμάτι που με έκανε να συνειδητοποίησω κάτι -- δεν θα αναφέρω τι, αλλά θα παραθέσω το απόκομα, μπας και σας εμπνεύσει και εσάς νέες ιδέες. ;)

[..] Τo further appreciate the difference between the genuine intelligence required to pass Turing's test, and the shallow, yet deviously deceptive nature of ELIZA's conversational abilities, here is a hypothetical exchange between the Turing test investigator Alice and a really intelligent candidate, say Bob:

Alice: What is a zupchok?

Bob: I have no idea.

Alice: A zupchok is a flying, novel-writing whale. It has been carefully cultivated in a laboratory over sever generations to ensure that it's fins evolve into wing-like things that enable it to fly. It has also been gradually taught to read and write. It has a thorough knowledge of modern literature, and has the ability to write publishable mystery stories.

Bob: How weird!

Alice: Do you think zupchoks exist?

Bob: No way. They cannot.

Alice: Why?

Bob: For many reasons. First of all, our genetic engineering capabilities are far from adequate when it comes to turning fins into wings, not to mention our inability to cause 10-ton engineless creatures to defy gravity just by flapping those things. Secondly, the novel-writing part does not even deserve responding to, since writing a good story requires much more than the technical ability to read and write. The whole idea seems ridiculous enough. Don't you have anything more interesting to talk about?

[..]

Παλιμπαιδισμός, oh no..

Σε μια προσπάθεια χαλάρωσης, αναζωογόνησης και αναζήτησης διάθεσης και συγκέντρωσης, αποφάσισα να ζωγραφίσω. Αλλά όχι όπως οι ενήλικες. Όχι, όχι. Όπως τα 12χρονα. Ξέθαψα από την αποθήκη ένα βιβλίο με σχέδια (που έχω από προ Χριστού), δώρο της Tante Shermen από την Ελβετία, και ξεκίνησα να ζωγραφίζω... Διάλεξα δύο σχέδια, το πρώτο το έκανα με παστέλ και το δεύτερο με ξυλομπογιές.

Όπως καταλάβατε παλιμπαιδισμός. Που δυστυχώς δεν βοήθησε σε τίποτα. :(

Αλλά ήταν μια καλή άσκηση συνδυασμού χρωμάτων. ^^

:: Welcome to the Jungle by Guns N' Roses ::