Evaluating 2012

It has definitely been a fun year, full of new adventures, experiences and people. It also had it's ups and downs, but I am glad to say that by the end of it, it turned more towards being better than worse.

Or so I think. 

DSLR

Last August, after having a serious knee injury that had me constrained on a bed, semester exams coming up with 3 group projects to finish by myself and a lot of subjects to study and pass, I decided to buy myself an expensive birthday gift. One I had been longing for long.

Mellon Collie and the Infinite Sadness

Τους τελευταίους δύο μήνες έχουν συμβεί πολλά, αλλά εξαιτίας διαφόρων περιστάσεων δεν ήμουν σε θέση να γράψω για αυτά. Τώρα όμως που εν μέρει βρίσκω σταδιακά την όρεξή μου, θα μπορέσω επιτέλους να γράψω για όλα όσα έχω φτιάξει από τα Χριστούγεννα και μετά! ^^

In den letzten zwei Monaten ist viel passiert, aber wegen verschiedlichen Ereignissen konnte ich nicht darüber schreiben. Jetzt aber, dass ich allmählich meine Lust zurück finde, kann ich über alles erzählen!

Κύβος, τρίγωνα, φρου φρου

Έχω πολύ καιρό να γράψω και είμαι ασυγχώρητη! (Όχι όμως και αδικαιολόγητη!) Με έχει φάει η εξεταστική βλέπετε, και ακόμα και αν συμβαίνουν πράγματα -- για τα οποία αξίζει να γράψω, ή δεν έχω χρόνο να τα γράψω ή δεν έχω όρεξη. :\

Όμως το πήρα απόφαση σήμερα, ...γιατί έχουν μαζευτεί τόσα πολλά που αγχώνομαι πως θα τα ξεχάσω!

Ας ξεκινήσω χρονολογικά. 

Ένας φίλος είχε πρόσφατα γεννέθλια, και έψαχνα τι να του φτιάξω - έχω ένα θέμα με αντρικά δώρα, δεν ξέρω τι να φτιάξω (ναιιιι τα handmade δώρα έχουν καθιερωθεί προ πολλού!) - οπότε μου ήρθε η άκυρη ιδέα: να φτιάξω έναν κύβο, rubics-style, γιατί προφανώς μου είναι δύσκολο να περιοριστώ στα χρώματα. :P

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλό το αποτέλεσμα, ή αν θα αρέσει τελικά.. αλλά την προσπάθεια την έκανα, no?

 

Τώρα που βλέπω τις φωτογραφίες πάλι, συνειδητοποιώ ότι έχω τραβήξει τις ίδιες πλευρές κάθε φορά.. Πάω καλά; (Μάλλον όχι! :P)

 

Το δώρο δεν είναι το μόνο για το οποίο θα μιλήσω σήμερα. Όπως συμβαίνει στο 99,9999999% των περιπτώσεων, κατά την διάρκεια της εξεταστικής, μας πιάνει μια μανία να το πω, όρεξη να το πω, να κάνουμε οτιδήποτε άλλο εκτός από το να διαβάζουμε. Και φυσικά δεν εξαιρούμαι από το παραπάνω.

Αυτή την φορά είχα πολλές ιδέες (για τις οποίες θα μιλήσω τις επόμενες μέρες, γιατί υπάρχει πολύ πράμα να σας δείξω), και πρώτη και καλύτερη ήταν η εξάσκηση στις μειώσεις - στις βελόνες. Έφτιάξα διάφορα τριγωνάκια, πειραματιζόμενη κάθε φορά με όλους τους συνδυασμούς - για να δω κυρίως τι αποτέλεσμα βγάζουν:

Μετά τις μειώσεις έπιασα το ζετέ (yarn over), με το οποίο μου ήρθε ιδέα για ρούχο, για φούστα παρακαλώ! Και είχα σκοπό να κάνω και τις αυξήσεις, αλλά με έπιασαν κάτι άλλες τρελές ιδέες με τις οποίες δεν έχω τελειώσει ακόμη, οπότε αυτό αναγκαστικά θα περιμένει λίγο ακόμα...

Για το τέλος σας έχω ακόμη μία δημιουργία, μία ιστοσελίδα! Brand new και σπαρταριστή σπαρταριστή! Take a look: http://www.bestpatras.gr/activities/sc11/Home.html

Και ένα τραγουδάκι φυσικά! Όπως πάντα!

:: Vasoline by Stone Temple Pilots ::

Working...

Τις προάλλες ανέφερα για ένα τρίτο site που έχω στα σκαριά...

Eίναι έτοιμο. :) Πρόκειται για την ημερίδα που διοργανώνουμε φέτος (το BEST Patras), με θέμα "Μετά το Πανεπιστήμιο, τι;". Μπορείτε να δείτε στο site λεπτομέρειες, η αλήθεια είναι βαριέμαι να τα ξαναγράφω όλα, και δεν έχει νόημα να τα αντιγράφω εδώ  anyway.. :)

Και άσχετα με την ημερίδα τώρα, χτές έκανα κάποιες σκέψεις. Όσον αφορά το μέλλον μου στο BEST, την πορεία που θα ακολουθήσω στην σχολή, τι στο καλό θα κάνω πια με τα γερμανικά. Είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με έναν φίλο από Σερβία, που με βοήθησε να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα.

Είχε δίκιο που είπε πως πρέπει να αποφασίσω τι είναι πιο σημαντικό για μένα - και θα ακολουθήσω την συμβουλή του. Σκέφτομαι να απεξαρτοποιηθώ κάπως από τοπικό επίπεδο και να αρχίσω να δουλεύω πανευρωπαϊκά. Επίσης, και αυτό έχει αρκετή σημασία, να συγκεντρωθώ επιτέλους σοβαρά στην σχολή και στα γερμανικά. Σήμερα κιόλας προσπάθησα να κάνω μια αρχή. 

Κατέβασα (!) επιτέλους το πρόγραμμα της εξεταστικής, και έκανα μια to-do list. Ναι, το παραδέχομαι, εδώ και μέρες φοβόμουν να δω το πρόγραμμα μήπως και φρικάρω. Αλλά τελικά δεν ήταν τόσο τρομερό... Και η λίστα ελπίζω να βοηθήσει ... Από άυριο λοιπόν, μια καινούργια δυναμική αρχή! :)

:: C'est Beau La Bourgeoisie by Discobitch (ε δεν συνηθίζω να ακούω τέτοιου είδους μουσική, αλλά αυτό είναι ένα από τα τραγούδια που μου έμειναν από το αγαπητό Bordeaux :D) ::

Gedanken

It's amazing.... really.

Today I was thinking about motivation and determination. And the lack of them this very moment. Yet, without an answer, or a clear image of the situation now, I just thought of doing what I do everyday, browse through internet, while in the same time, wondering what have I become, who I want to become in the future, what the hell am I doing -- not working or studying.

And then,

a sudden realization. It's only natural not to be motivated in uninteresting things. And I should brake free from all the stereotypes I was raised with.

What I study, is useful almost everywhere, yes, but is not interesting with the meaning of knowing or understanding the world. It's a field created by humans and developed by them. Don't misunderstand. I like being an engineer, I like solving problems, and why not, use my creativity now and then.

But I also like the feeling of understanding the world, of the nature that surrounds us, of people beside us. That is the world of a scientist. Aren't engineers supposed to have both? Qualities of scientists and engineers? Why the hell is that not happening??? Why is everything in the faculty so boring?

And what should I do to obtain both and be happy?

 

Also, what's more, while being young, I got used to the idea of judging 'how good people are in a field' by the number of studies they had, high scores and how much they have studied something. But in later years I realized that a sheet of paper or a number do not prove anything. But instead of feeling calm about it, I fell - and still fall- in despair. I immediately question myself: Fuck the others, what are YOU doing? And the answer I get: NOTHING. I always get the feeling that I learn absolutely nothing from my faculty, and this year I have quite abandoned it, because of the many trips I do. Ok, you will think, what's the problem with this? For me it's a big one, because one of my life dreams is to be successful to what I choose to do, and also to gather as much knowledge as possible. My judgement about the situation right now is one: SLACKING. And I hate this. And here comes the determination part. I have lost any kind of determination, and that's not like me. I have always had the will to do everything, however tiring or boring it was.

All in all, I feel like a different person, like I have lost myself. And I wonder, how am I going to solve this?

:: Loser by Beck ::

ps: most of the above, are some of the reasons why I am so much involved in knitting...