The Templeton square Wrap

The deadline for the Templeton square competition is over, and I finally can write about a project that took me 2 months and a lot of ripping and re-knitting to complete.

My laptop has a story to tell

This is a success story from a year ago, which at the time I was very hyped writing about it, but postponed it until I processed and edited the video I took of the process.

Well, guess what. One year later, the video has not been edited yet.
So, I thought of talking about the story without the video, for now at least.

2013 in action!

Today's 'Quote of the Day' is directly linked to what is happening the last two days, both in text and image.

2013 seems to start off promising, and although unusually cold, with pleasant surprises!

13 Goals for 2013

Thirteen goals are quite a lot, but I get the feeling that this year I have to get down to finish some things I have been postponing for years.

Last year's resolution

So, last year, I wrote my resolution about 2011. It's time to check if I succeeded,or not in fulfilling my goals!

Project 365

Και ναι το αποφάσισα -- και την κατάλληλη στιγμή! Το σκεφτόμουν λίγο καιρό τώρα, να ξεκινήσω το 'Project 365', ένα φωτογραφικό πρότζεκτ κατά το οποίο πρέπει να τραβάς μία φωτογραφία την ημέρα. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές. Άλλοι βγάζουν φωτογραφία μόνο πορτραίτα (κατά προτίμηση το δικό τους), συγκεκριμένα αντικείμενα, μόνο τοπία, ή οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί κανείς. Εγώ προς το παρόν σκέφτομαι να είναι ελεύθερο, εκτός και αν αποφασίσω να δώσω θέματα σε κάθε μήνα, πχ. Απρίλιος: λουλούδια, Δεκέμβριος: χιόνι κλπ.

Τις φωτογραφίες θα τις ανεβάζω στο Flickr, στο σέτ Project 365, κυρίως επειδή παίζει ένα θέμα χωρητικότητας τελευταία με το picasa.

Η πρώτη φωτογραφία -χθεσινή- είναι αυτή:

Θα ποστάρω όποτε μπορώ και εδώ τις φωτογραφίες.

Εκτός αυτού, έχω και πολλά να σας γράψω! Έχω φτιάξει πολλά καινούργια πραγματάκια για τα οποία δεν είχα χρόνο-βαριόμουν να παρουσιάσω, θα γίνει όμως και αυτό τις επόμενες μέρες! Stand by!

:: Love Song by Korn ::

Typical (of me)

Υπάρχει κάτι που το έχω φτιάξει εδώ και καιρό.. αλλά δεν το έχω παρουσιάσει, γιατί είμαι κάπως σκεπτική.. έχει νόημα ή είναι χαζομάρα;

Σε κάθε περίπτωση, αποφάσισα πως μιας και το έφτιαξα, δεν θα ήταν τόσο τρομερό να το δείξω.. 

και η κριτική όλη δική σας!

Που λέτε, σε κάποια εντελώς άκυρη φάση, είπα να φτιάξω ένα label με μια φράση, όχι όμως στα αγγλικά, αλλά στα γερμανικά. Και επειδή δεν είχα κάποια φράση εύκαιρη, σκέφτηκα μια δική μου:

Αυτά... και ομολογώ ότι σήμερα είναι η πρώτη μέρα μετά από πολλές που απέκτησα διάθεση... αν και όλη μέρα φτιάχνω μια καινούργια ιστοσελίδα, δεν έχω ξεκινήσει καμία εργασία (και έχω δυο, ναι) ούτε καν διάβασμα -- και δεν θέλετε να ξέρετε τι με περιμένει...

:: Slow Night, So Long by Kings of Leon ::

Dreimal Handshuhe

Επιτέλους τελείωσα τα γάντια μου! ^^ Μου πήρε αρκετό καιρό, το ένα γάντι το είχα τελειώσει αρχές καλοκαιριού, αλλά μου έφαγε ολόκληρο το κουβάρι, οπότε χρειάστηκε να αγοράσω άλλο ένα. Για το οποίο έπρεπε να μου βγεί η ψυχή για να το αποκτήσω. (και να ξηλωθώ κιόλας!)

Που λέτε το νήμα το είχα αγοράσει από την Αθήνα, τότε που ο ξέγνοιαστος εαυτός μου γύρναγε με το πάσο του από την Κωνσταντινούπολη.. ναι, τότε την άνοιξη. Δεν ήξερα πόσο θα χρειαστώ οπότε είχα αγοράσει μόνο ένα κουβάρι... και ο καταστηματάρχης με είχε βεβαιώσει ότι στέλνουν και ταχυδρομικώς κουβάρια κατόπιν παραγγελίας. Κατάστημα με καλό όνομα ήταν, σκέφτηκα πως ήταν εντάξει. Έλα μου ντε όμως...

Πριν από 2 εβδομάδες που λέτε, τους παίρνω τηλέφωνο και τους δίνω όνομα εταιρίας, 2 κωδικούς(με αυτούς βασικά αναγνωρίζουν το κουβάρι) και περιγραφή των χρωμάτων του νήματος. Μου λένε ότι σε 2-3 μέρες θα το έχω στα χέρια μου.

Περιμένω λοιπόν. Περνάει μια εβδομάδα. Το κουβάρι έρχεται. Πληρώνω 14,50 Ε για το κουβάρι και για τα έξοδα αποστολής (α-σχο-λί-α-στο) και γυρνάω σπίτι. Ανοίγω λοιπόν τον φάκελο, και τι βλέπω, χα! λάθος κουβάρι. Ένα μαύρο-άσπρο κουβάρι. (εγώ πολύχρωμο ζήτησα) Τα παίρνω όσο δεν πάει. Καλά, αχρωματοψία έχουν;  Το αγνοώ, λέω ντάξει άνθρωποι είμαστε λάθη κάνουμε, και τους παίρνω τηλέφωνο. Τελικά είχαν γράψει λάθος τον κωδικό, και δεν έδωσαν -προφανώς- σημασία στην υπόλοιπη περιγραφή που τους έδωσα. Βέβαια το κορυφαίο σημείο δεν σας το έχω πει ακόμη. Όταν κανονίζαμε πως θα επιστρέψω το λάθος κουβάρι και πως θα λάβω το σωστό, τόνισα -γιατί κάτι μου έλεγε ότι δεν θα το σκεφτόντουσαν- ότι το σωστό να μου το στείλουν χωρίς να πληρώσω κάτι ( έξοδα αποστολής + κουβάρι), νομίζω μια πολύ λογική πρόταση. Και μαντέψτε! Του φάνηκε περίεργο! Θεωρούσε δεδομένο να πληρώσω δεύτερη φορά για κάτι που είχα ήδη πληρώσει.. Αν είναι δυνατόν! 

Εντωμεταξύ, από την στιγμή που τον ενημέρωσα για την λάθος αποστολή, δεν ζήτησε ούτε ένα συγνώμη για το λάθος τους και την άθλια εξυπηρέτησή τους!

Μπορεί να με πείτε κακιά από την παραπάνω περιγραφή και υπερβολική, αλλά πραγματικά όταν δίνω τόσα λεφτά για ένα μόνο κουβάρι και λαμβάνω μια ανικανότητα και απάθεια από μέρος του καταστήματος, γίνεται να μην εκνευριστώ; 

Όπως και να έχει, ας γυρίσουμε στα γάντια!

Το νήμα παρεπιπτόντως είναι ελβετικό, καταπλητικής ποιότητας, και έχοντας μια ιδιότητα που δεν έχω ξαναδεί σε πολύχρωμο νήμα: τα κουβάρια μεταξύ τους έχουν ακρίβως το ίδιο μήκος και την ίδια συχνότητα χρωμάτων. Καταπληκτικό.

Και άλλα νέα: επισκεύτηκα και πάλι το χαρώ το και αγόρασα νέα καλούδια:

Το τελευταίο είναι πίνακας κιμωλίας. Είναι λίγο μακρόστενος αλλά για σημειώσεις είναι ότι πρέπει. ;) (προς το παρόν τον διακοσμούν τα deadlines των projects που έχουμε για την σχολή -- και που δεν έχω ξεκινήσει ακόοομη :( )

:: Pug by Smashing Pumpkins ::

Aυτοκόλλητα

Σήμερα, σειρά έχει ένα μέρος των κατασκευών που έκανα το καλοκαίρι. Πριν μερικούς μήνες είχα βρει στο νετ ένα πολύ ενδιαφέρον tutorial για κατασκευή αποθηκευτικού χώρου χρησιμοποιώντας αλουμινένια κουτιά από καφέ. Ο σκοπός ήταν να καρφωθούν στον τοίχο για έναν εναλλακτικό τρόπο τοποθέτησης κουβαριών.

Έχοντας αυτό στο μυαλό λοιπόν, ξεκίνησα να μαζεύω κουτιά... Πέρασαν μερικοί μήνες και αφού μάζεψα αρκετά, αποφάσισα πως ήταν καιρός να αρχίσω να τα διακοσμώ! Οπότε αγόρασα διακοσμητικά αυτοκόλλητα (αυτά που χρησιμοποιούμε και για τα έπιπλα) και ιδού το αποτέλεσμα:

 

Υπήρχε βέβαια και ένα συγκεκριμένο κουτί που το έκανα διαφορετικά, αφού θέλησα κάποια στιγμή να πειραματιστώ και να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό. Έτσι πήρα έναν μαύρο ανεξίτηλο μαρκαδόρο και ξεκίνησα να σχεδιάζω.. λίγο πολύ ότι μου ερχόταν:

Πρέπει να πω όμως ότι μέχρι στιγμής τα χρησιμοποιώ διαφορετικά από ότι προορίζονταν.. σε ορισμένα από αυτά έχω τα βραχιόλια μου, σε άλλα μικρά κομμάτια από πλεκτά.. Οτιδήποτε θέλω να κρατάω σε ένα μέρος και χωρίς να τα χάνω. Τώρα που το σκέφτομαι, μέχρι και για μολυβοθήκες κάνουν!

Και κάτι άλλο, στο οποίο τα αυτοκόλλητα υπήρξαν αρκετά χρήσιμα! Είχα ένα σημειωματάριο, το οποίο δεν το είχα χρησιμοποιήσει καθόλου, κοιτώντας όμως το εξώφυλλό του σκέφτηκα πως μάλλον έπρεπε να το αλλάξω... κοιτάξτε παρακάτω πως!

όπως ακριβώς ντύνουμε τα βιβλία στο Δημοτικό, έτσι και εδώ η ίδια διαδικασία, μόνο με χρωματιστό αυτοκόλλητο αντί για διάφανο..

Βέβαια το συγκεκριμένο είχε μια ιδιαιτερότητα, αφού είχε λάστιχο στο πίσω μέρος.. το οποίο έπρεπε να παρεκαμφθεί. Οπότε, αφού μετρώντας το μήκος του λάστιχου, και κόβοντας μια αντίστοιχη γραμμή στο αυτοκόλλητο, ήταν δυνατόν να κολληθεί σαν να μην υπήρξε λάστιχο καθόλου. ^^

Γαμάτο το αποτέλεσμα έτσι; ;)

:: Porcelina of the Vast Oceans by The Smashing Pumpkins ::

Experiment

Από ότι φαίνεται, αυτόν τον μήνα τελειώνω μεγάλα projects... βέβαια υπάρχουν μερικά ακόμη που θέλουν δουλειά, και πολλές ιδέες που περιμένουν να υλοποιηθούν..

Χτές τελείωσα ένα ακόμη σκουφί, που είναι κάπως ιδιαίτερο. Το ξεκίνησα πριν λίγο καιρό, με σκοπό να φτιάξω κάτι τέτοιο:

Όμως πρέπει να πως πως η δική μου εκδοχή δεν με ενθουσίαζε και ιδιαίτερα, οπότε, όταν είχα φτάσει περίπου στην μέση, το ξήλωσα και το έκανα πάλι από την αρχή. Τα χρώματα και η εναλλαγή τους παρέμειναν τα ίδια, αλλά άλλαξε η πλέξη.

Κατέληξα λοιπόν σε αυτό:

Είναι ένα σκουφί χωρίς τελείωμα στο τέλος. Ένας κύλινδρος. Γενικά αυτό βολεύει για "συμμάζεμα" των μαλλίων, και κυρίως όταν είναι ήδη πιασμένα ψηλά. Όπως στις παρακάτω φωτογραφίες:

:: Road to nowhere by Nouvelle Vague ::