Showing posts with label σχολή. Show all posts
Showing posts with label σχολή. Show all posts

Thursday, 21 February 2013

My laptop has a story to tell

This is a success story from a year ago, which at the time I was very hyped writing about it, but postponed it until I processed and edited the video I took of the process.

Well, guess what. One year later, the video has not been edited yet.
So, I thought of talking about the story without the video, for now at least.


Saturday, 31 March 2012

Mellon Collie and the Infinite Sadness

Τους τελευταίους δύο μήνες έχουν συμβεί πολλά, αλλά εξαιτίας διαφόρων περιστάσεων δεν ήμουν σε θέση να γράψω για αυτά. Τώρα όμως που εν μέρει βρίσκω σταδιακά την όρεξή μου, θα μπορέσω επιτέλους να γράψω για όλα όσα έχω φτιάξει από τα Χριστούγεννα και μετά! ^^

In den letzten zwei Monaten ist viel passiert, aber wegen verschiedlichen Ereignissen konnte ich nicht darüber schreiben. Jetzt aber, dass ich allmählich meine Lust zurück finde, kann ich über alles erzählen!

Monday, 7 November 2011

Big Bang Theory

Είχα σκοπό να γράψω για πλεχτά πάλι, αλλά δεν έχω ανεβάσει όλες τις απαραίτητες φωτογραφίες, οπότε τώρα σίγουρα δεν είναι η ώρα. Αντίθετα, θα περιοριστώ σε νέα και πιο geeky stuff.


Wednesday, 19 October 2011

A skill like...

“Computer programming is tremendous fun. Like music, it is a skill that derives from an unknown blend of innate talent and constant practice. Like drawing, it can be shaped to a variety of ends – commercial, artistic, and pure entertainment. Programmers have a well-deserved reputation for working long hours, but are rarely credited with being driven by creative fevers. Programmers talk about software development on weekends, vacations, and over meals not because they lack imagination, but because their imagination reveals worlds that others cannot see."
 

Tuesday, 30 August 2011

Etwas gefunden

Σήμερα (Τρίτη) κανονικά έδινα μάθημα. Αλλά με αυτά και με αυτά, τις συνελεύσεις, τις αντιδράσεις στον καινούργιο νόμο, αναβλήθηκε. Για το τέλος της εξεταστικής. Όταν θα έχουν τελειώσει οι δυνάμεις μου και δεν θα έχω όρεξη να διαβάσω, για ένα μάθημα που καλώς ή κακώς πρέπει να περάσω σε αυτή την εξεταστική.

Βέβαια δεν πρέπει να παραπονιέμαι, γιατί δεν είναι τόσο σοβαρό μάθημα, υπάρχουν και άλλοι που υποφέρουν από τις αλλαγές. Πραγματικά.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά, υπάρχουν κάτι χρώματα που περιμένουν εδώ και καιρό να δούν το φως της δημοσιότητας.

Πρώτη είναι η μώβ-πράσινη θήκη που κοσμεί αυτόν τον καιρό ένα bluish black smartphone. Εχμ, idiotphone ήθελα να πω. 


Η δεσποινίς θέλησε αυτή την φορά να πρωτοτυπήσει, για αυτό και έπλεξε τις κλωστές τις με βελονάκι σε δύο ξεχωριστά motif, τα οποία συνέδεσε στην πορεία. Κατάφερε να πετύχει και υφή και χρώμα.


Δεύτερη ακολουθεί μια συλλογή από μικρά χρωματιστά πραγματάκια, που η ιδιοκτήτριά τους τα ανακάλυψε μετά από πολύ καιρό, ενώ συμμάζευε κάτι συρτάρια. Η ιστορία τους ξεκινά από παλιά, ήταν δημιουργίες ενός μικρού κοριτσιού που έπαιζε με ακουαρέλες και πηλό.


Nομίζω μερικά από αυτά διατίθενται για την δημιουργία γιρλάντας, ή δεν είναι αρκετά ανθεκτικά; τι λέτε;







Sunday, 14 August 2011

Tor..ture?

Το διάβασμα για την εξεταστική έχει αρχίσει προ πολλού, αλλά αυτές τις μέρες έχω επικεντρωθεί περισσότερο σε συγκεκριμένες ασκήσεις... οι οποίες με βασανίζουν με τις πιο μικρές λεπτομέρειες... 

Θα αρχίσω να σιχτιρίζω σε λίγο. Θα χαλάσει η διάθεσή μου σε σημείο να θέλω διακοπές πάλι. Αχ, τι τραβάμε.


Παράλληλα βέβαια με το διάβασμα, κάνω και διάφορα άλλα: δουλεύω 2 projects αυτή τη στιγμή, με το ένα να εξελίσσεται ταχύτατα - και επιτέλους έβαλα πράγματα στο κατάστημά μου στο etsy! (φυσικά βλέπω και πολύ Futurama, όπως και TED)


Δεν είναι πολλά, αλλά θα βάλω και άλλα πράγματα με τον καιρό, όπως το παρακάτω πραγματάκι, που το έφτιαξα πριν κανά μήνα, καθαρά γιατί ήθελα κάτι να πλέξω, αλλά και για να δοκιμάσω κανά νέο σχεδιάκι.


Αυτή τη φορά έδεσα μεταξύ τους τους ρόμβους με νήμα, αντί να τους πλέξω για να είναι δυνατή η αλλαγή της σειράς των ρόμβων, cool ha?






Tuesday, 22 March 2011

Little things...

Νομίζω έφτασα σε άλλο επίπεδο, την περασμένη εβδομάδα έπλεξα κατά την διάρκεια διάλεξης. Φυσικά όχι ολοφάνερα - ε, μην μας κράξει και ο καθηγητής! - αλλά μέσα στην τσάντα, όσο πιο διακριτικά γινόταν. Και ήταν εκπληκτικό. Εκεί που την πρώτη ώρα τα μάτια μου έκλειναν από την νύστα, την δεύτερη ώρα με το πλέξιμο, όχι απλά πρόσεχα, αλλά απάνταγα και στις ερωτήσεις του καθηγητή! Προτείνω να καθιερωθεί. :P


Σε ένα άλλο μάθημα όμως πάλι, από την  μία δεν καταλάβαινα και πολλά, από την άλλη βαριόμουν κιόλας, ε δεν ήθελε πολύ έβγαλα την φωτογραφική και τράβηξα μερικές φωτογραφίες. Γενικά πάντως όταν έχει καλές μέρες, η σχολή ενδείκνυται για φωτογραφίες. Ε, έχει και γατούλες που ποζάρουν όλο χάρη. ^^




Όσον αφορά τα πλεκτό-νέα τώρα, είχα ξεχάσει τις προάλλες να σας δείξω ότι στις γκέτες έχω σκεφτεί και λίγο παραπέρα: έχω ράψει και κουμπιά στο κάτω μέρος από τις γκέτες, για τις περιπτώσεις όπου τεντώνονται λίγο παραπάνω οι γκέτες.



Επίσης τι άλλο έχω να σας δείξω; Α, ναι! ένα sneak-peek από την οθόνη του mac, όταν κάνω εργασίες για την σχολή:


Και επίσης, τα μοναδικά -ίσως- φωτογραφικά στιγμιότυπα όπου και τα τρία κατοικίδιά μας βρίσκονται όλα μαζί. (συνήθως τα τραβάμε φωτογραφίες μόνα τους):



Η Ζουζού (την οποία την φωνάζω πια Ζουζούνι-chan--από το Ζουζουνίτσα καλέ! :P), η Αngelina και ο Schnewi.

(και ναι πολλοί χαρακτηρίζουν το δωματιό μου στάβλο - βλέπετε τι γίνεται στο κρεβάτι :P)





Local BEST Engineering Competition

Μμμμ έχω να γράψω καιρό πάλι! Ζητώ συγνώμη, αλλά από την μία δεν προλαβαίνω ούτε τα βασικά, πόσο μάλλον να γράφω στο blog... και από την άλλη με φορτώνουν και δουλειές, ενώ δεν θα έπρεπε.. αλλά ας το αφήσουμε αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία.

Πριν σας πω για τις πρόσφατες πλεκτές δημιουργίες μου, θα αναφερθώ σε κάτι διαφορετικό, σε κάτι για το οποίο έχω δουλέψει-δουλεύω-και θα δουλεύω μέχρι να τελειώσει. Ναι, είναι ο τίτλος του ποστ, ένας τοπικός Διαγωνισμός Μηχανικής, που διοργανώνει για 2η φορά φέτος το BEST Patras. Στο οποίο είμαι μέλος όπως θα έχετε καταλάβει μέχρι τώρα. ^^

Έφτιαξα το site, γύρισα και μόνταρα το promo βιντεάκι (όπως και το περσινό), και σήμερα έφτιαξα και ένα σποτάκι για το ραδιόφωνο. Σε μερικές μέρες θα αρχίζει να παίζει στον Wave 97,4.



'Εκανα και την αφίσα (θα σας την δείξω σύντομα), και ένα αρχικό σχέδιο για το μπλουζάκι που θα έχουμε. Και δυστυχώς για μένα οι δουλειές δεν τελειώνουν εκεί. Αλλά τέλος πάντων.

Πριν μερικές μέρες έκανα ένα διάλειμμα από όλα, γιατί έχω αρχίσει και κουράζομαι, αλλά και να απελπίζομαι. Κυρίως γιατί έχω απογοητευτεί με τον εαυτό μου. Μόλις πέρασε μια εξεταστική στην οποία πάλι καλά πέρασα 1 μάθημα (+2 εργαστήρια), αλλά δυστυχώς με πολύ χαμηλότερο βαθμό από ότι θα μπορούσα να πάρω. Και στο καπάκι (μετά από 2 μήνες ασταμάτητο διάβασμα) ξεκίνησε το εαρινό με εργαστήρια, ασκήσεις, εργασίες και ακατανόητα μαθήματα. Full πακέτο.

Θα σας πω την αλήθεια. Θέλω να φύγω. Θέλω να κάνω τα πάντα εκτός από το να σκέφτομαι το διάβασμα, την σχολή, υποχρεώσεις, deadline και πολλά άλλα... Και εκεί που είχα την ελπίδα ότι θα μπορούσα τουλάχιστον να πάω Σερβία το Πάσχα, έρχονται τα νέα κεραμίδα. Δεν υπάρχουν πια τρένα από Θεσσαλονίκη για εξωτερικό. Δεν έχω γκρινιάξει μέχρι στιγμής για ότι συμβαίνει στην χώρα, αλλά αυτό παραπάει! (γιατί με νοιάζει, χεχε)

Και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω.
Αλλά θα δείξει.

 




Wednesday, 5 January 2011

Zitat des Tages


If the colleges were better, if they really had it, you would need to get the police at the gates to keep order in the inrushing multitude. See in college how we thwart the natural love of learning by leaving the natural method of teaching what each wishes to learn, and insisting that you shall learn what you have no taste or capacity for. The college, which should be a place of delightful labour, is made odious and unhealthy, and the young men are tempted to frivolous amusements to rally their jaded spirits. I would have the studies elective. Scholarship is to be created not by compulsion, but by awakening a pure interest in knowledge. The wise instructor accomplishes this by opening to his pupils precisely the attractions the study has for himself. The marking is a system for schools, not for the college; for boys, not for men; and it is an ungracious work to put on a professor.

 Ralph Waldo Emerson 



How cool is that?


I wish our school projects were this cool...




Thursday, 23 December 2010

Typical (of me)

Υπάρχει κάτι που το έχω φτιάξει εδώ και καιρό.. αλλά δεν το έχω παρουσιάσει, γιατί είμαι κάπως σκεπτική.. έχει νόημα ή είναι χαζομάρα;

Σε κάθε περίπτωση, αποφάσισα πως μιας και το έφτιαξα, δεν θα ήταν τόσο τρομερό να το δείξω.. 

και η κριτική όλη δική σας!


Που λέτε, σε κάποια εντελώς άκυρη φάση, είπα να φτιάξω ένα label με μια φράση, όχι όμως στα αγγλικά, αλλά στα γερμανικά. Και επειδή δεν είχα κάποια φράση εύκαιρη, σκέφτηκα μια δική μου:


Αυτά... και ομολογώ ότι σήμερα είναι η πρώτη μέρα μετά από πολλές που απέκτησα διάθεση... αν και όλη μέρα φτιάχνω μια καινούργια ιστοσελίδα, δεν έχω ξεκινήσει καμία εργασία (και έχω δυο, ναι) ούτε καν διάβασμα -- και δεν θέλετε να ξέρετε τι με περιμένει...







Tuesday, 16 November 2010

Random..

Εδώ και αρκετό καιρό διαβάζω το βιβλίο Algorithmics: the spirit of computing του David Harrel, ένα βιβλίο που δίνει μια γενική άποψη για την επιστήμη των υπολογιστών και ποιο συγκεκριμένα για την χρήση των αλγορίθμων σε αυτή. Χτές λοιπόν, και ενώ βρισκόμουν στο κεφάλαιο για την Τεχνητή Νοημοσύνη, διάβασα ένα κομμάτι που με έκανε να συνειδητοποίησω κάτι -- δεν θα αναφέρω τι, αλλά θα παραθέσω το απόκομα, μπας και σας εμπνεύσει και εσάς νέες ιδέες. ;)

[..] Τo further appreciate the difference between the genuine intelligence required to pass Turing's test, and the shallow, yet deviously deceptive nature of ELIZA's conversational abilities, here is a hypothetical exchange between the Turing test investigator Alice and a really intelligent candidate, say Bob:

Alice: What is a zupchok?
Bob: I have no idea.
Alice: A zupchok is a flying, novel-writing whale. It has been carefully cultivated in a laboratory over sever generations to ensure that it's fins evolve into wing-like things that enable it to fly. It has also been gradually taught to read and write. It has a thorough knowledge of modern literature, and has the ability to write publishable mystery stories.
Bob: How weird!
Alice: Do you think zupchoks exist?
Bob: No way. They cannot.
Alice: Why?
Bob: For many reasons. First of all, our genetic engineering capabilities are far from adequate when it comes to turning fins into wings, not to mention our inability to cause 10-ton engineless creatures to defy gravity just by flapping those things. Secondly, the novel-writing part does not even deserve responding to, since writing a good story requires much more than the technical ability to read and write. The whole idea seems ridiculous enough. Don't you have anything more interesting to talk about?

[..]

Sunday, 31 October 2010

Ουφ!

Ουφ ένα διάλειμμα καλέ! Ένα διάλειμμα είναι ότι πρέπει. Γιατί το ρολόι μου έχει αρχίσει πάλι να χαλάει (το βιολογικό καλέ!), δεν έχω χρόνο να κάνω αυτά που γουστάρω, και όλη μέρα την βγάζω σε μια καρέκλα, στο γραφείο, προγραμματίζοντας. Ναι, προγραμματίζοντας. Κάνω μια εργασία που πρέπει να παραδώσω αυτή την εβδομάδα, και η οποία δεν είναι εύκολη. Α, και ξέχασα, την κάνω και μόνη μου. Και είμαι κάπου στην μέση. Αν μπορεί να χαρακτηριστεί μέση εκεί όπου έχω φτάσει..



Μην με βλέπετε που παραπονιέμαι πάντως.. ο προγραμματισμός μου αρέσει. Αυτό που δεν μου αρέσει, είναι οι προθεσμίες και τα χρονικά όρια. Κύριοι σκοτώνετε την διάθεση και την δημιουργηκότητα έτσι, δεν το καταλαβαίνετε;;

Ειδικά όταν βλέπεις από το παράθυρό σου αυτή την τέλεια μέρα:


και δεν βγαίνεις, αλλά μένεις και προγραμματίζεις, γιατί έχεις να παραδώσεις εργασία.

Αλλά τι να κάνεις;
Anyway, χτες κατά το σερφάρισμα, αφότου είχα παραιτηθεί από το project και με ένα κεφάλι καζάνι, βρήκα αυτό:



(για καμένα σαν και μένα, ναι)
Και ψήθηκα αμέσως, τόσο, που να ήθελα να το αγοράσω κιόλας. Αλλά μετά σκέφτηκα, και να το πάρω τώρα, πότε θα προλάβω να μαγειρέψω; (και να το διαβάσω πρώτα εννοείται) μετά από αυτή την εργασία έρχονται στο καπάκι άλλες δύο, πιθανόν πιο δύσκολες, χωρίς να αναφέρουμε και αυτές που έχω για τα υπόλοιπα μαθήματα...

Και όπως είναι φυσικό, ξενέρωσα την ζωή μου.

Σήμερα πάντως το διάλειμμα το έκανα. Έπλεκα όλη μέρα.(και αυτό που τελείωσα θα σας το δείξω άλλη μέρα) ((αν και αυτή την στιγμή έχω ανοιχτό τον κώδικα και κάνω αλλαγές...)) Δεν μπορώ να πω όμως ότι ένιωσα κάτι διαφορετικό. Πιο αγχωμένη ίσως. Και μένα το άγχος συνήθως με σκοτώνει. So, you get the picture.

Eδώ θα σας αφήσω, γιατί νομίζω αρχίζει να με πιάνει πονοκέφαλος. Τα λέμε λίαν συντόμως.(ελπίζω..)