Old Swissair Posters

Η απόδειξη ότι στο ίντερνετ μπορείς να βρείς σχεδόν τα πάντα!

International Evening

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφέρει κάτι για ένα ΙΕ... Τι είναι ακριβώς αυτό; Είναι ένα είδος πάρτυ κατά το οποίο οι συμμετέχοντες -- συνήθως από διαφορετικές χώρες -- παρουσιάζουν παραδοσιακά φαγητά, ποτά τραγούδια και έθιμα της χώρας τους (ενίοτε και παραδοσιάκες στολές ). Εμείς παρόλο που είχαμε έλλειψη σε ξένους, οργανώσαμε ένα δικό μας ΙΕ, κατά το οποίο ο καθένας είχε αναλάβει και από μία χώρα...

Εγώ -κλασσικά- είχα αναλάβει την Ελβετία (:D) και για αυτό μαγείρεψα, ψώνισα ελβετικές σοκολάτες, τραγούδησα στα γερμανικά.

Θα αναρωτηθείτε φυσικά... γιατί να κάνω μια ξεχωριστή ανάρτηση μόνο για αυτό; ... Μα γιατί μαγείρεψα για πρώτη φορά.. και μάλιστα ελβετικό πιάτο... και για ορισμένους ίσως αυτό να μην είναι μεγάλη υπόθεση, για μένα είναι όμως διαφορετικά, μιας και δεν φημίζομαι για την συνήθειά μου να μαγειρεύω!

Αυτό που μαγείρεψα ονομάζεται rösti, και είναι ένα δημοφιλές απλό πιάτο. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το μαγειρέψει κανείς, και διαφορετικές εκδοχές -- ανάλογα με την περιοχή της ελβετίας που βρίσκεται ο καθένας. ( diversity at it's best ;) )

(Δυστυχώς έχω φωτογραφίες μόνο από το 'πριν'. Έτοιμο δεν πρόλαβα να τραβήξω φωτογραφίες... το καταβρόχθησαν τα παιδιά :\ )

Άντε το επόμενο πότε θα το κάνουμε;;;

Eine Große Liebe Zur Schweiz und Finland

Όταν ζείς σε μια χώρα που δεν είναι η μοναδική πατρίδα σου, μπορεί να πιάσεις τον εαυτό σου να αναζητεί μέσα, που να σου θυμίζουν την άλλη (ή τις άλλες - περί ορέξεως.. ) για εκείνη την στιγμή μακρινή πατρίδα σου. Μικρά αντικείμενα, ίσως και μικρής σημασίας, που έχεις όμως την ευκαιρία να τα έχεις καθημερινά μαζί σου, είναι αυτά που πραγματικά κάνουν την διαφορά...




Σου θυμίζουν από που έρχεσαι, ποιός είσαι. Σε κρατούν επαφή με αυτή την πατρίδα, την οποία για διάφορους λόγους δεν έχεις την ευκαρία να ζεις. Ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι οι παραπάνω σημαίες.




Η εισαγωγή "πατριωτικών" στοιχείων, όπως οι σημαίες, στην τέχνη μπορεί να έχει αλλοτριωτικό αποτέλεσμα, αλλά όχι όταν αυτή σχετίζεται με προσωπικές επιθυμίες, στόχους, σκοπούς. Η τέχνη σε όλες τις μορφές της πρέπει να ξυπνά ανθρώπινα συναισθήματα, τότε μόνο εκπληρώνει τον πραγματικό σκοπό της.




Για τις ελβετικές μου ρίζες, ένα τέτοιο αντικείμενο μπορεί απλά να μην σημαίνει τίποτα, για την συνείδησή μου όμως, αρκετά. Επειδή η ζωή ακολουθεί πολλούς και διαφορετικούς δρόμους είναι εύκολος ο αποπροσανατολισμός. Οι επιθυμίες μας όμως - οι επιθυμίες μιας ζωής - παρότι μπορούν να επηρεαστούν, είναι απαραίτητο να είναι ξεκάθαρες κάθε στιγμή, διαφορετικά μπορεί να στοιβαχτούν στα συρτάρια της μνήμης με την επιγραφή "προσωρινά μη χρήσιμο",

. . . και να φτάσει πολύ αργά η στιγμή που θα αναζητήσουμε και θα ξεσκονίσουμε τελικά τέτοια σημεία της μνήμης μας . . .

[Note: Το συγκεκριμένο post μπορεί να φαίνεται λιγάκι άκυρο, αλλά πιστεύω πως αποτελεί ένα μέρος των σκέψεων και της ψυχολογίας μου τις τελευταίες μέρες. Γι' αυτό και τα σημεία που κανονικά θα τροποποιούσα, παραμένουν ανέπαφα.]